អត្ថបទពេញនិយម

អត្ថបទផ្សេងៗ

ព័ត៌មានកីឡា (មានច្រើនទៀត)

អប់រំ-សុខភាព (មានច្រើនទៀត)

វិភាគ-ស្រាវជ្រាវ

តើប្រេតអាចដាក់បណ្តាសាដល់សាច់ញាតិនៅរស់បានដែរទេ បើមិនទៅបោះបាយបិណ្ឌឲ្យនោះ?

ភ្នំពេញ ៖ រយៈពេល១៥ថ្ងៃនៃរដូវបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌម្តងៗ ប្រជាពលរដ្ឋចាប់អារម្មណ៍គឺការយកចង្ហាន់ទៅប្រគេនពញរះសង្ឃនៅតាមទីវត្តអារាមផ្សេងៗ បើមិនបានច្រើនវត្តវទេក៏បាន១វត្តដែរ បើមិនដូច្នោះទេនឹងត្រូវបណ្តាសាពីប្រេតជាសាច់ញាតិមិនឲ្យរកស៊ីមានបាននឹងមិនទទួលបានសេចក្តីសុខសប្បាយនោះឡើយ។ នេះជាហេតុផលនឹងជំនឿយ៉ាងមុតមាំរបស់ប្រជាពលរដ្ឋកម្ពុជាយើងតាំងពីយូរលង់ណាស់មកហើយ។ នៅក្នុងរយៈពេល១៥ថ្ងៃជាថ្ងៃកាន់បិណ្ឌរបស់ពុទ្ធបរិស័ទខ្មែរយើងហើយក៏ជាខែរនោចដែលស្តេចយមរាជបានដោះលែងពពួកប្រេតឲ្យមកកាន់ឋានកណ្តាលជួបជុំសាច់ញាតិ។ ដោយឡែកបើតាមលោកតាសុខ រស់នៅក្នុងវត្តពុទ្ធអណ្តែត( វត្តព្រែកហូរ )បាននិយាយថារៀងរាល់ថ្ងៃយប់កាន់បិណ្ឌទៀបភ្លឺមានការបោះបាយបិណ្ឌតាំងពីថ្ងៃទី១រហូតដល់ថ្ងៃទី១៥តែងមានយុវជនយុវនារីចូលរួមបោះបាយបិណ្ឌក្នុងវត្តភាគច្រើនជាងមនុស្សវ័យចំណាស់ក៏ដោយសារពួកគេបានឮឪពុកម្តាយជីដូនជីតាបានប្រាប់ថាមកចូលរួមបោះបាយបិណ្ឌដើម្បីឧទ្ទិសដល់ជីដូនជីតាសាច់ញាតិទាំង៧សន្តានឲ្យមកទទួលបាយបិណ្ឌនោះហើយងាកឲ្យពរជ័យដល់កូនចៅទទួលបានសេចក្តីសុខសប្បាយរកស៊ីមានបាន។ ប្រេតដែលទទួលបានបាយបិណ្ឌគឺជាសាច់ញាតិគេផ្ទាល់បើសាច់ញាតិដទៃមិនអាចទទួលបាននោះឡើយ។ចំពោះប្រេតដែលដើរស្វែងរកសាច់ញាតិមិនឃើញទាំង៧វត្តឬ១៥វត្តទួញសោកបោកខ្លួនដោយមិនឃើញសាច់ញាតិឧទ្ទិសដោយមិនយកចង្ហាន់ទៅប្រគេនលោកដើម្បីឧទិ្ទសដល់ប្រេតទាំងនោះ។ប្រេតដែលគ្មានសាច់ញាតិក្រោយពីដើររកគ្រប់៧វត្តហើយបានយំដាក់បណ្តាសាដល់សាច់ញាតិទាំងនោះអញ្ចឹងហើយទើបមនុស្សជំនាន់មុនបានអប់រំណែនាំឲ្យក្មេងស្រករក្រោយគោរពប្រតិបត្តិតៗរៀងមក។ ជំនឿនេះបានផ្តោតយ៉ាងជ្រៅទៅក្នុងសង្គមបច្ចុប្បន្នដោយក្នុងរយៈពេលភ្ជុំបិណ្ឌមាន១៥ថ្ងៃត្រូវយកចង្ហាន់ទៅប្រគេនលោកឲ្យបាន៧វត្តឬក៏ឲ្យបាន១វត្តដែរដើម្បីឧទ្ទិសដល់សាច់ញាតិដែលបានចែកឋានទៅនោះផង។ ម៉្យាងទៀតបើយោងតាមពុទ្ធដីការបស់ព្រះពុទ្ធជាម្ចាស់ថាបើចង់បានមគ្គផលមានតែធ្វើបុណ្យជាមួយព្រះរស់នៅក្នុងផ្ទះដែលជាឪពុកម្តាយនៅពេលដែលគាត់នៅទទួលបាន។ពុទ្ធដីកាបង្ហាញទៀតថាបុគ្គលដែលស្លាប់ទៅហើយមានន័យថាសូន្យ៕

ឈប់សម្រាកសងថ្ងៃបុណ្យចូលឆ្នាំនេះអាជ្ញាធរអប្សរាអំពាវនាវឱ្យប្រជាពលរដ្ឋកុំលួចសាងសង់សំណង់ខុសច្បាប់នៅក្នុងតំបន់រមណីយដ្ឋានអង្គរ

សៀមរាប ៖ អាជ្ញាធរអប្សរាអំពាវនាវឱ្យប្រជាពលរដ្ឋកុំលួចសាងសង់សំណង់ខុសច្បាប់នៅក្នុងតំបន់រមណីយដ្ឋានអង្គរ នៅក្នុងអំឡុងពេលនៃការឈប់សម្រាកសងថ្ងៃបុណ្យចូលឆ្នាំនេះ ព្រោះច្បាស់ណាស់ថា នៅពេលដែលមន្រ្តីចូលធ្វើការវិញអាជ្ញាធរអប្សរានឹងទៅរុះរើចោលវិញជាមិនខាន ដែលនិងធ្វើបងប្អូនខាតបង់ថវិកា។ លោក ឡុង កុសល អ្នកនាំពាក្យអាជ្ញាធរជាតិអប្សរា បានថ្លែងប្រាប់អ្នកសារព័ត៌មានកាលពីល្ងាចថ្ងៃទី១៤ ខែសីហា ឆ្នាំ២០២០ ថាកន្លងមកឱ្យតែមានថ្ងៃឈប់សម្រាកនៃពិធីបុណ្យជាតិធំៗដូចជាបុណ្យចូលឆ្នាំឬបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌជាដើម គឺតែងតែមានប្រជាពលរដ្ឋមួយចំនួនតូចលួចសាងសង់សំណង់ខុសច្បាប់នៅក្នុងតំបន់រមណីយដ្ឋានអង្គរនេះ បន្ទាប់មកក៏ត្រូវអាជ្ញាធរអប្សរារុះរើចោលវិញ ដែលធ្វើឱ្យបងប្អូនខាតបង់ថវិកា។ ពាក់ព័ន្ធបញ្ហានេះ លោកបានអំពាវនាវ ឱ្យប្រជាពលរដ្ឋកុំលួចសាងសង់សំណង់ខុសច្បាប់នៅក្នុងតំបន់រមណីយដ្ឋានអង្គរ នៅក្នុងអំឡុងពេលនៃការឈប់សម្រាកសងថ្ងៃបុណ្យចូលឆ្នាំនេះ ព្រោះច្បាស់ណាស់ថា នៅពេលដែលមន្រ្តីចូលធ្វើការវិញអាជ្ញាធរអប្សរានឹងទៅរុះរើចោលវិញជាមិនខាន ដែលនិងធ្វើបងប្អូនខាតបង់ថវិកា។ ជាមួយគ្នានេះ...

រមណីយដ្ឋានប្រាសាទវត្តព្រះធាតុទឹកឆា ក្នុងខេត្តកំពុងចាមជាទីពេញនិយមសម្រាប់ភ្ញៀវទេសចរណ៍

កំពង់ចាម ៖ ទេសចរណ៍ដែលមកលេងខេត្តកំពុងចាម មិនភ្លេចឡើយចូលទៅលេង«ទឹកឆា»ដែលជាទីរមណីយដ្ឋានមួយសម្រាប់ភ្ញៀវទេសចរណ៍បរទេស និងភ្ញៀវទេសចរណ៍ជាតិយើងធ្វើដំណើរទៅកម្សាន្តនៅពេលបុណ្យទានអ្វីមួយ ដែលបានទំនេរពីការងារមមាញឹក។ ពីដើមមកមានតែតួប្រាសាទថ្មបាក់បែកស្ទើរតែអស់គ្មានសល់ស្ថិតនៅជាពីរកន្លែងក្បែរគ្នាហើយនៅប្របប្រាសាទទាំងពីរនេះមានជ្រោះប្រឡាយទឹកអំពីបុរាណមកដ៏មានទឹកហូរខួបប្រាំងខួបវស្សាគឺរដូវវស្សាមានទឹកសឹងពេញព្រៀបរដូវប្រាំងនៅសល់ត្រឹមក្បាលជង្គង់ ឬលើក្បាជង្គង់បន្តិច។ ទឹកនេះថ្លាឈ្វេង ហើយហូររិចៗមិនចេះឈប់ជាហេតុនាំឲ្យអ្នកផងទៅងូតលេងលំហែប្រាណយ៉ាងសប្បាយរីករាយ។សងខាងប្រឡាយទឹកថ្លាខ្យងនេះមានរុក្ខាលតាវល្លិ៍ដុះខ្ពស់ស្រោងស្រឹងប្រទាក់ប្រទិនគ្នាបែបជាព្រៃល្បាត តែសព្វថ្ងៃគេបានកាប់រំលីងឲ្យបានជាវាលមួយកន្លែងយ៉ាងធំនៅត្រង់ផ្លូវទឹកនេះបែកជាធ្នារធំល្ហល្ហាចគឺចំត្រង់តួប្រាង្គថ្មដែលយើងអធិប្បាយខាងលើនេះ។មិនតែប៉ុណ្ណោះរាជការបានកសាងជាទំនប់ទឹកមួយសំខាន់ដើម្បីយកប្រយោជន៍អំពីប្រឡាយទឹកបុរាណនាំយកទឹកទៅចែកឲ្យវាលស្រែយ៉ាងធំទូលាយក្នុងស្រុកព្រៃឈរ ខេត្តកំពង់ចាម និងស្រុកបារាយណ៍ ខេត្តកំពង់ធំ។ ពិតមែនហើយ តែយើងស្គាល់សព្វថ្ងៃថាកន្លែងនេះបានជារមណីយដ្ឋានដ៏សំខាន់សម្រាប់ទេសចរណ៍ជាតិ ប៉ុន្តែប្រវត្តិពង្សាវតារបស់ទីឋាននេះឋិតនៅក្នុងសភាពងងឹតនៅឡើយពុំដឹងថាតើទីនេះពីបុរាណជាទីអ្វី?កើតមានពីត្រឹមណាមក? ដើម្បីជម្រះមន្ទិលទាំងនេះខ្លះ ក្រុមជុំនំទំនៀមទម្លាប់បានប្រមែប្រមូលឯកសារដែលមានតម្កល់ទុកយូរមកហើយផងហើយចាត់ឲ្យសមាជិកទៅពិនិត្យសង្កេតដល់ទីកន្លែងផង ក៏រៀបចំធ្វើជាសេចក្តីរាយការណ៍អំពីទីកន្លែងនេះឡើងដាក់ចំណងជើងថា«ប្រាសាទព្រះធាតុទឹកឆា»តាមឈ្មោះបុរាណនៃប្រាសាទដដែលហៅថា«គុកព្រះធាតុ ឬវត្តព្រះធាតុ»នៅត្រង់កន្លែងទឹកឆានេះ។ពាក្យ«ទឹកឆា»នេះទៀតក៏ពុំមែនជាពាក្យទើបតែបង្កើតថ្មីដែរគឺមានតាំងពីយូរណាស់ហើយទើបបានជាមានជាប់ហៅនៅក្នុងសៀវភៅ«សិលាចារឹកនៅប្រទេសកម្ពុជារបស់លោក ហ្ស សឺដេស»សរសេរកំណត់ឈ្មោះកន្លែងនេះថា«វត្តព្រះធាតុនៅទឹកឆា»។ ដើម្បីនឹងយកជាសំអាង យើងតែងតែនិយាយតាមសិលាចារឹកមួយដែលអ្នកស្រាវជា្រវបានរកឃើញហើយនាំមកតម្កល់ទុកនៅសារមន្ទីរជាតិនាក្រុងភ្នំពេញសព្វថ្ងៃ។សិលាចារឹកនេះនៅមានរូបរាងស្អាតល្អអក្សរនៅច្បាស់ជាបន្ទះក្រាស់កម្ពស់១ម៉ែត្រ«មិនគិតជើងតម្កល់»ទទឹងមុខ០.៥០ម៉ែត្រខាងកំពូលលើមានឆ្លាក់ជារូបព្រះគណេស។អក្សរចារឹកមានទាំងសងខាងគឺម្ខាងមាន២៣បន្ទាត់ជាភាសាសំស្ក្រឹតនិងម្ខាងទៀតមាន១៦បន្ទាត់ជាភាសាខ្មែរ។សេចក្តីក្នុងសិលាចារឹកនេះហើយជាទ្វារបើកចំហឲ្យយើងមើលផ្លូវឃើញនូវប្រវត្តិដ៏វែងឆ្ងាយនៃទីកន្លែងនេះ។ សិលាចារឹកឲ្យការណ៍ថាទីកន្លែងនេះកសាងឡើងតាំងពី៩៤៧ស័ក«២»(គ.ស១០២៥)ក្នុងរជ្ជកាលព្រះបាទសូរ្យវរ្ម័នទី១។កាលនោះព្រះរាជា ទ្រង់ទទួលប្រោសព្រះរាជទានតាមសេចក្តីក្រាបបង្គំទូលស្នើអំពីអ្នកប្រាជ្ញម្នាក់ឈ្មោះ«ជង្ឃល»ហើយដែលមានសន្មតនាមមួយទៀតថាលក្សិន្ទ្របណ្ឌិត។លោក ជង្ឃាលបានរកឃើញទីដីមួយកន្លែងក្នុងតំបន់មួយហៅថាសិទ្ធិបុរ«ត្រង់កន្លែងទឹកឆាសព្វថ្ងៃ»មានទំនងស្រឡះស្រឡំល្អក៏ទូលស្នើចំពោះព្រះរាជាសុំទីនេះធ្វើជាអារាមសម្រាប់ធ្វើសក្ការបូជាចំពោះសាសនាព្រាហ្មណ៍ដោយថ្វាយទាំងសេចក្តីព្រាងសព្វគ្រប់សម្រាប់ចំកន្លែងនេះទុកស្នាដៃដ៏សំខាន់ផង។ គ្រានោះ ព្រះបាទសូរ្យវរ្ម័ន ព្រះអង្គទ្រង់ប្រោសព្រះរាជានុញ្ញាតតាមសេចក្តីសុំ...