អត្ថបទពេញនិយម

អត្ថបទផ្សេងៗ

ព័ត៌មានកីឡា (មានច្រើនទៀត)

អប់រំ-សុខភាព (មានច្រើនទៀត)

វិភាគ-ស្រាវជ្រាវ

សម្តេចសង្ឃរាជជួន ណាត ក្រើនរំលឹកថាក្បួនហោរាកើតមុនព្រះតែមិនមែនជាព្រះពុទ្ធសាសនានោះទេ

ភ្នំពេញ ៖ សំណួរដែលពុទ្ធបរិស័ទលើកឡើងក្នុងទសតវត្សរ៍ទី៦០-៧០ ដែលមានន័យថា ទី១ហោរាកើតឡើងតាំងពីសម័យណាមក? ទី២ក្បួននេះដកស្រង់តាមក្បួនគម្ពីណា? ទី៣ព្រះពុទ្ធសាសនា ឬព្រហ្មណ៍សាសនា ឬមួយក៏ប្រឌិតឡើងដោយអ្នកប្រាជ្ញ។ នេះជាសំណួរ និងជាចម្លើយដែលបន្សល់ទុកតាមរយៈខ្សែអាត់ហើយបង្ហោះតាមបណ្តាញសង្គមទាក់ទងទៅនឹងសម្តេចសង្ឃរាជជួន ណាត ដែលព្រះអង្គបានបកស្រាយឡើងថា ក្បួនហោនេះកើតតាំងពីព្រេងនាយមកម៉្លេះហើយទាក់ទងទៅនឹងព្រះពុទ្ធសាសនាគឺគេហៅថាមហាបុរសដោយសារមហាបុរសកើតមកខុសពីមនុស្សធម្មតាលោកហៅថាមហាបុរសដូចជាព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធដែលតាំងពីព្រះអង្គប្រសូតដោយឲ្យបរមងារកើតនាមៈហើយឲ្យហោមកទាយលក្ខណៈ។ ព្រះអង្គមានព្រះសង្ឃដិកាទៀតថា មុនព្រះពុទ្ធមកកើតលើលោកនេះមានគម្ពីមួយសែនឆ្នាំ ឬ១លានឆ្នាំមុនឬ១ពាន់ឆ្នាំមុនព្រះមកកើតហ្នឹងមានព្រហ្មនៅឋានព្រហ្មលោកបាននិមិត្តខ្លួនជាគ្រូហោ ជាគ្រូបង្រៀនវិជ្ជាហោរាសាស្ត្រ និងសំដៅលើមហាបុរសដែលមានលក្ខណៈអស្ចារ្យជាងគេដោយមុនព្រះចាប់កំណើតក៏មានហោមកបង្រៀនឲ្យចេះដោយទាយឆុតដូចមើលឃើញអញ្ចឹងហេតុនេះហើយបានជាព្រះបិតាព្រះនៅពេលដែលព្រះអង្គប្រសូតបានហៅគ្រូទាយទាំង១០៨នាក់ឲ្យមកទស្សន៍ទាយព្រះពុទ្ធ។ សម្តេចសង្ឃរាជ ជួន ណាត ដំណាលទៀតថានៅពេលដែលគ្រូហោទាំង១០៨នាក់មានទាំងចាស់ មានទាំងក្មេងពេលមកដល់ស្តេចឲ្យគ្រូហោឡើងលើគ្រែដើម្បីទស្សន៍ទាយតែចំនួន៨នាក់ប៉ុណ្ណោះ។នៅពេលគ្រូហោទាំង៨នាក់ឡើងលើគ្រែទស្សន៍ទាយ ពេលនោះគ្រូហោវ័យចាស់បានលើកម្រាមដៃ២ឡើងលើហើយស្តេចជាបិតាសួរថាហេតុអីក៏លើកម្រាមដៃ២ដូច្នេះ គ្រូហោទួលថាព្រះអង្គនឹងក្លាយជាស្តេចចក្រព័ត្រឬនឹងក្លាយជាព្រះពុទ្ធ។ចំណែកគ្រូហោវ័យក្មេងលើកម្រាមដៃមួយទូលព្រះអង្គថា ព្រះអង្គនឹងក្លាយទៅជាព្រះពុទ្ធមួយអង្គគត់លើលោកនេះ។សម្តេចសង្ឃរាជ...

ពលរដ្ឋបង្ហាញអារម្មណ៍គាំទ្រនិងរីករាយចំពោះការរៀបចំបរិវេណមុខប្រាសាទអង្គរវត្ត

សៀមរាប ៖ ប្រជាពលរដ្ឋដែលពឹងអាស្រ័យផល ក៏ដូចជាទេសចរមកទស្សនានៅតំបន់អង្គរ បានបង្ហាញអារម្មណ៍រីករាយ ជាមួយនឹងការអភិវឌ្ឍជាបន្តបន្ទាប់នៅបរិវេណមុខប្រាសាទអង្គរវត្ត។ការអភិវឌ្ឍទាំងនោះរួមមាន ការរៀបចំសួនច្បារ ដាំដើមឈើប្រណិត ឈើផ្កាព្រៃ ក៏ដូចជាសណ្ដាប់ធ្នាប់របៀបរៀបរយនៅកន្លែងលក់ដូរ និងចំណតជាដើម។ល។ លោក ស៊ាន សុខៈ មគ្គុទ្ទេសក៍ទេសចរណ៍នៅតំបន់អង្គរ យល់ថាការរៀបចំកែលម្អបរិវេណមុខប្រាសាទអង្គរវត្ត ជាការល្អ និងមានប្រយោជន៍សម្រាប់វិស័យទេសចរណ៍។ លោកបានធៀបនឹងពេលមុន ថាមានភាពខុសគ្នាឆ្ងាយ ដ្បិតបច្ចុប្បន្នមានរៀបចំជាសួនបៃតង ដាំដើមឈើកម្រៗដូចជាធ្នង់ បេង ជាដើម ដែលជាផ្នែកមួយជួយទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរ...

តើប្រេតអាចដាក់បណ្តាសាដល់សាច់ញាតិនៅរស់បានដែរទេ បើមិនទៅបោះបាយបិណ្ឌឲ្យនោះ?

ភ្នំពេញ ៖ រយៈពេល១៥ថ្ងៃនៃរដូវបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌម្តងៗ ប្រជាពលរដ្ឋចាប់អារម្មណ៍គឺការយកចង្ហាន់ទៅប្រគេនពញរះសង្ឃនៅតាមទីវត្តអារាមផ្សេងៗ បើមិនបានច្រើនវត្តវទេក៏បាន១វត្តដែរ បើមិនដូច្នោះទេនឹងត្រូវបណ្តាសាពីប្រេតជាសាច់ញាតិមិនឲ្យរកស៊ីមានបាននឹងមិនទទួលបានសេចក្តីសុខសប្បាយនោះឡើយ។ នេះជាហេតុផលនឹងជំនឿយ៉ាងមុតមាំរបស់ប្រជាពលរដ្ឋកម្ពុជាយើងតាំងពីយូរលង់ណាស់មកហើយ។ នៅក្នុងរយៈពេល១៥ថ្ងៃជាថ្ងៃកាន់បិណ្ឌរបស់ពុទ្ធបរិស័ទខ្មែរយើងហើយក៏ជាខែរនោចដែលស្តេចយមរាជបានដោះលែងពពួកប្រេតឲ្យមកកាន់ឋានកណ្តាលជួបជុំសាច់ញាតិ។ ដោយឡែកបើតាមលោកតាសុខ រស់នៅក្នុងវត្តពុទ្ធអណ្តែត( វត្តព្រែកហូរ )បាននិយាយថារៀងរាល់ថ្ងៃយប់កាន់បិណ្ឌទៀបភ្លឺមានការបោះបាយបិណ្ឌតាំងពីថ្ងៃទី១រហូតដល់ថ្ងៃទី១៥តែងមានយុវជនយុវនារីចូលរួមបោះបាយបិណ្ឌក្នុងវត្តភាគច្រើនជាងមនុស្សវ័យចំណាស់ក៏ដោយសារពួកគេបានឮឪពុកម្តាយជីដូនជីតាបានប្រាប់ថាមកចូលរួមបោះបាយបិណ្ឌដើម្បីឧទ្ទិសដល់ជីដូនជីតាសាច់ញាតិទាំង៧សន្តានឲ្យមកទទួលបាយបិណ្ឌនោះហើយងាកឲ្យពរជ័យដល់កូនចៅទទួលបានសេចក្តីសុខសប្បាយរកស៊ីមានបាន។ ប្រេតដែលទទួលបានបាយបិណ្ឌគឺជាសាច់ញាតិគេផ្ទាល់បើសាច់ញាតិដទៃមិនអាចទទួលបាននោះឡើយ។ចំពោះប្រេតដែលដើរស្វែងរកសាច់ញាតិមិនឃើញទាំង៧វត្តឬ១៥វត្តទួញសោកបោកខ្លួនដោយមិនឃើញសាច់ញាតិឧទ្ទិសដោយមិនយកចង្ហាន់ទៅប្រគេនលោកដើម្បីឧទិ្ទសដល់ប្រេតទាំងនោះ។ប្រេតដែលគ្មានសាច់ញាតិក្រោយពីដើររកគ្រប់៧វត្តហើយបានយំដាក់បណ្តាសាដល់សាច់ញាតិទាំងនោះអញ្ចឹងហើយទើបមនុស្សជំនាន់មុនបានអប់រំណែនាំឲ្យក្មេងស្រករក្រោយគោរពប្រតិបត្តិតៗរៀងមក។ ជំនឿនេះបានផ្តោតយ៉ាងជ្រៅទៅក្នុងសង្គមបច្ចុប្បន្នដោយក្នុងរយៈពេលភ្ជុំបិណ្ឌមាន១៥ថ្ងៃត្រូវយកចង្ហាន់ទៅប្រគេនលោកឲ្យបាន៧វត្តឬក៏ឲ្យបាន១វត្តដែរដើម្បីឧទ្ទិសដល់សាច់ញាតិដែលបានចែកឋានទៅនោះផង។ ម៉្យាងទៀតបើយោងតាមពុទ្ធដីការបស់ព្រះពុទ្ធជាម្ចាស់ថាបើចង់បានមគ្គផលមានតែធ្វើបុណ្យជាមួយព្រះរស់នៅក្នុងផ្ទះដែលជាឪពុកម្តាយនៅពេលដែលគាត់នៅទទួលបាន។ពុទ្ធដីកាបង្ហាញទៀតថាបុគ្គលដែលស្លាប់ទៅហើយមានន័យថាសូន្យ៕